Ervaringen van cliënten in coronatijd - Hoe gaat het met Jessica?  

Iedereen merkt de gevolgen van de coronacrisis. Maar iedereen ervaart het anders. Omdat we in deze tijd van afstand juist graag betrokken blijven, houden we contact met cliënten om te weten hoe het met ze gaat. In deze blogreeks vertellen zij over hun persoonlijke ervaringen in coronatijd. We spraken onder andere met Jessica. We spraken haar in mei, toen de scholen nog dicht waren. En dat is van betekenis voor haar.

Vertel, wie ben je en wat doe je?

“Ik ben Jessica, 32 jaar en woon in Doetinchem. In een appartement bij Siza Slinghezicht, samen met mijn hondje River. Ik heb een longaandoening. En ik werk op de administratie van een school.”

Hoe verlopen je dagen? Anders dan voor Corona?

“Zeker anders. Voor Corona was er veel structuur, nu bekijk ik het een beetje per dag. Ik probeer wel structuur in de dag aan te brengen door een lijstje te maken met dingen die ik gedaan wil hebben of afgesproken heb voor die dag. Maar ik moet zeggen dat ik me er niet strikt aan hou. Normaal gesproken sta ik doordeweeks om tien over zeven ’s ochtends op, behalve op woensdag. Een uur later vertrek ik naar mijn werk op de school. Nu blijf ik iets langer liggen, behalve als ik werk te doen heb. Dan sta ik wel op tijd op.”

Dus het werk gaat gewoon door?

“Ja, gelukkig wel. Maar het verschilt hoeveel werk de school opstuurt. Soms veel, soms weinig. Dat komt omdat er veel thuisonderwijs is. Normaal neem ik echt actief deel aan de maatschappij door mijn werk. Maar ik merk, nu ik thuiswerk en mijn collega’s wel al af en toe naar de school toe kunnen, dat ik er voor mijn gevoel toch wat minder bij hoor. Komt ook omdat ik niet al het werk kan doen, wat ik normaal voor ze doe.”

En hoe ziet een dag er dan uit?

“Ik sta op, check mijn werkmail en geef de hond eten. Of eigenlijk staat de hond naast mijn bed en wil hij dat ik er uit kom haha. Dat doe ik dan maar. Na het ontbijt laat ik de hond uit. Daarna bel ik naar de zorg dat ze m’n ogen komen druppelen en m’n haren kammen. En vervolgens ga ik aan het werk. Na een paar uur werken ga ik rusten voor mijn rug en dan rond vier uur ’s middags laat ik de hond weer uit. Bellen met een vriendin en eten klaar maken, opeten, tv kijken, gamen en vervolgens de hond weer uitlaten. Als laatste bel ik de zorg om te helpen met douchen en ga ik naar bed. Wat anders is dan voor corona, is dat de zorg nu handschoenen aan doet bij de meeste handelingen. Vind ik goed.”

Hoe gaat het met je?

“Op zich gaat het goed. Soms heb je er een baaldag tussen zitten, maar dat is normaal. Ik heb wel meer last van m’n rug, omdat de fysio nog niet op onze locatie mag komen en wij er niet naartoe mogen. Ik slaap wel meer, komt waarschijnlijk omdat ik minder ritme heb dan normaal.”

Je komt wel buiten om River uit te laten?

“Ja, in het begin van Corona was dat het enige dat ik buiten deed. Vanwege m’n longaandoening moeten we voorzichtig zijn. Ik bepaal zelf wanneer ik buiten een stapje verder zet, zoals een ijsje halen of een broodje. Dat heb ik de afgelopen week voor het eerst weer gedaan.”

Hoe is je mentale welbevinden?

“Gelukkig trek ik het allemaal goed. Natuurlijk denk je wel eens: ‘kon ik maar gaan werken of kon ik maar met vrienden afspreken.’ Maar buiten dat gaat het prima.”

Anderhalve meter afstand, hoe werkt dat voor jou?

“Lukt meestal wel hoor. En het is heel fijn dat, na overleg met de longarts, mijn ouders weer op bezoek mochten komen. Die 1,5 meter is vooral lastig als anderen er geen rekening mee houden. Het is erg jammer dat mijn zomervakantie in Nederland niet doorgaat. Het risico is te groot. Maar dat is begrijpelijk. Ik kan ook niet gaan zwemmen of naar een pretpark, omdat ik dan hulp nodig heb en dat kan niet op 1,5 meter afstand.”

Over technologie: welke technologie gebruik jij zodat je meer zelfstandig bent?

“Ik heb een week voor corona een ‘Phonak ComPilot Air’ gekregen. Dat is een klein kastje dat via bluetooth verbinding maakt met mijn mobiele telefoon. Dit systeem zorgt ervoor dat, als ik gebeld word, het geluid van de mobiel rechtstreeks naar mijn hoortoestellen gaat zodat ik het goed kan verstaan. Hierdoor kan ik nu ook zelf naar het ziekenhuis of de apotheek bellen, omdat ik het goed versta. Eerder moest er altijd een begeleider bij zitten. Dit zorgt toch weer voor meer zelfstandigheid. Ook als ik een film wil kijken op mijn tablet of muziek wil luisteren, zorgt dit ervoor dat ik het goed kan verstaan.”

Klinkt goed!

“Ik kan het iedereen aanbevelen. En dit systeem is minder duur dan de hoortoestellen die rechtstreeks naar een mobiel streamen.”

En verder?

“Ik heb een wek- en waarschuwingssysteem. Als er iemand aanbelt, dan gaan er hier allemaal lampen flitsen zodat ik het hoor. Ook heb ik een wekker die trilt en flitst. Ringleiding door het huis heen, van alles. En nu met Corona doe ik veel meer met Spotify en Skype.”

Famous last words over Corona en de zorg?

“Praat over je gevoelens met begeleiders en met vrienden. Weet dat je altijd een baaldag mag hebben, maar weet ook dat het niet helpt om te gaan doemdenken. Probeer nieuwe activiteiten in huis, doe eens gek en pak een puzzel als je dat normaal gesproken nooit doet! En complimenten aan de zorg; die is in coronatijd heel goed. Er wordt goed naar ons geluisterd, naar wat we vinden. En samen kijken we naar maatwerk. Super!”