Ervaringen van cliënten in coronatijd - hoe gaat het met Cailin?

Iedereen merkt de gevolgen van de coronacrisis. Maar iedereen ervaart het anders. Omdat we in deze tijd van afstand juist graag betrokken blijven, houden we contact met de mensen om te weten hoe het met ze gaat. In deze blogreeks vertellen zij over hun persoonlijke ervaringen in coronatijd. We spraken onder ander met Cailin. Zij heeft een dwarslaesie, woont zelfstandig in Amsterdam en heeft een persoonsgebonden budget.

Nog voordat in Nederland het coronavirus opkwam, was Cailin misschien wel één van de eersten die door het virus getroffen is. Ze lag in het ziekenhuis vanwege een galblaasontsteking en heeft vermoedelijk tijdens die opname ook corona gehad. “Ik heb in het ziekenhuis uitgesproken dat mijn klachten serieus waren, dat hebben ze goed opgepakt. En zelf had ik een soort mentale kracht. Ik laat mezelf er niet onder krijgen”, vertelt Cailin. Als je vraagt of ze inmiddels weer hersteld is geeft ze aan: “Het was pittig om weer te herstellen en het opbouwen van mijn immuunsysteem kostte veel tijd, maar het gaat nu eigenlijk best goed.” 

Voor corona was Cailin een drukbezet persoon. Ze is lid van verschillende organisaties, waaronder ‘Terug naar de bossen’ en ‘Onbeperkt West’ in Amsterdam. Zij geven stadsdeel West gevraagd en ongevraagd advies over de toegankelijkheid van straten, pleinen en gebouwen. Cailin heeft hierdoor korte lijnen met de Gemeente Amsterdam en zorgt ervoor dat niet overal terrassen staan waardoor je er met een rolstoel niet meer langs kunt. Ook is ze lid van Feminist Against Ableism, politiek best actief en spart ze regelmatig met politici over verschillende onderwerpen.

Als PGB-houder moest Cailin zelf persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) kopen. “Het was best moeilijk om aan beschermingsmiddelen te komen. Mensen met een persoonlijk gebonden budget (PGB) en verpleeghuizen vielen telkens buiten de boot als het om deze middelen ging.” Cailin heeft een hecht en trouw team van zorgverleners om haar heen die dagelijks bij haar langskomen om haar te helpen. “Ik had het gevoel dat ik mijn team in steek liet, maar gelukkig bleef iedereen wel komen.”

Als je Cailin vraagt wat zij het meeste mist in deze periode, dan zegt ze volmondig “gezellig met vrienden ergens een drankje drinken. Ik hou van gezelligheid om me heen, dat mis ik.” Om toch contact te houden met haar familie en vrienden gebruikt ze onder andere Signal en WhatsApp. “De software van Slack gebruik ik voor mijn team, om bijvoorbeeld het huishoudschema te delen. Het is een handige tool, ook voor corona. Ook Facetime is ze meer gaan gebruiken. Vroeger vond ze dit helemaal niet leuk. “Ik wil mensen gewoon liever zelf zien” licht Cailin toe.

Op de vraag of het haar lukt om zich aan de 1,5 meter regel te houden verteld Cailin: “Ik probeer dit zoveel mogelijk in de gaten te houden, maar het lukt soms gewoon niet met mijn rolstoel. Mensen blijven soms ook gewoon staan, dan ga ik er toch langs. Ik hoop dat deze regel ooit niet meer nodig is. In de tussentijd probeer ik mentaal zo sterk mogelijk te worden en te genieten van de dingen die ik wél kan ondernemen. Wat betreft corona ben ik verstandig maar niet bang.”