Ervaringen van cliënten in coronatijd - Hoe gaat het met… Bram?

Iedereen merkt de gevolgen van de coronacrisis. Maar iedereen ervaart het anders. Omdat we in deze tijd van afstand juist graag betrokken blijven, houden we contact met cliënten om te weten hoe het met ze gaat. In deze blogreeks vertellen zij over hun persoonlijke ervaringen in coronatijd. We spraken onder andere met Bram. Hij heeft enkele jaren geleden de diagnose ALS gekregen en woont met zijn gezin op een boerderij.

Vertel, wie ben je en wat doe je?

“Ik ben bedrijfsleider geweest op een grote boerderij. Daarnaast was ik bezig met een biogas-installatie om groen gas te maken. Ik had twee banen en ik woon op een boerderij, dat deed ik er in mijn vrije tijd nog bij. Best druk dus! Nu werk ik niet meer. Ik ben afgekeurd want lopen gaat heel moeilijk. Ik doe nog wel van alles en verveel me eigenlijk geen moment op de boerderij met mijn vrouw en twee kinderen. Met de scootmobiel kan ik buiten rondrijden en voor binnen heb ik een rollator. Dat zijn de belangrijkste dingen die zijn veranderd sinds de diagnose. De rollator probeer ik overigens zoveel mogelijk te laten staan. Wat mij op eigen kracht lukt wil ik op eigen kracht doen, zolang het gaat.”

Wat is er anders dan voor corona?

“Er is voor mij tijdens de coronacrisis niet heel veel veranderd, omdat ik door mijn ziekte al veel thuis zat. Mijn vrouw en ik zijn goed op elkaar ingespeeld. Wel hebben we vanwege de maatregelen op een gegeven moment besloten om geen bezoek meer te ontvangen. Dat was wel een hele omschakeling. Er komen hier namelijk altijd aardig wat mensen over de vloer. Voor een kop koffie en om te vragen hoe het nu is in verband met mijn ALS. Begin maart bijvoorbeeld, toen was mijn dochter jarig. Het hele huis zat vol met gasten. Maar dat kon ineens niet meer!”

Kon je wel gewoon naar buiten?

“Ik ben altijd wel buiten geweest rondom de boerderij. Maar ik ben niet meer van het erf af geweest omdat ik in de risicogroep val. Alleen mijn vrouw doet boodschappen.”

Dus voor en tijdens corona is bijna hetzelfde voor jou?

“We hebben natuurlijk wel onze maatregelen genomen. We hebben besloten om geen bezoek meer te ontvangen en wat ook echt anders was, is dat we een tijdje gestopt zijn met de gastouder-opvang. Mijn vrouw doet dat aan huis, maar dat hebben we stopgezet toen heel Nederland in lockdown ging. Nu hebben we dat wel weer opgestart, een maand later dan anderen. Het was best moeilijk om weer open te gaan. Je haalt toch allemaal mensen in huis waarvan je niet weet met wie ze omgaan en met wie ze in aanraking zijn geweest.”

En jouw behandelingen of zorgafspraken?

“Ik doe mee aan een studie naar medicatie in Utrecht. Daar moest ik iedere drie weken naartoe, maar dat gaat nu allemaal telefonisch. En de metingen die zij moeten hebben gaan via mijn fysiotherapeut. Daar ga ik nu wel weer twee keer per week naar toe. Ik vind het fijn om op maandagmorgen om half 9 naar de fysio te gaan, want dan ben ik altijd de eerste patiënt.”

Heb je nog iets bijzonders gedaan in deze tijd?

“Ja, ik heb mijn stem voor een spraakcomputer ingesproken. Mijn stem begint aangetast te raken merk ik. Als over een tijd mijn spraakvermogen verder achteruit gaat, kan ik toch met mijn eigen stemgeluid communiceren. Anderhalf jaar geleden hebben we een schuur verbouwd tot een woning met veel ruimte, zodat ik daar met de rolstoel goed door kan. Met schuifdeuren, een ruime douche en allerlei van dat soort dingen. Daar wonen we nu. In coronatijd hebben mijn vrouw en ik als vervolg daarop de aanleg van de tuin en terras rondom onze woning gedaan.”

Wat betekent de anderhalve meter samenleving voor jou?

“De anderhalvemeter-regel speelt wel een rol voor mij, maar voornamelijk richting de mensen die je niet kent. De mensen in je naaste omgeving, daarbij vergeet je het sneller. Je gaat toch weer met elkaar aan tafel zitten, zoals je voor corona ook deed. Het sluipt erin. Een tijdje geleden zijn we naar de Efteling geweest, omdat je er, net zoals de meeste mensen, een keer uit wil. En ik moet zeggen, dat was druk, maar vanuit de Efteling was alles goed geregeld en georganiseerd en heb me geen moment benauwd gevoeld. Ze hebben heel veel éénrichtingswegen gemaakt, waardoor je elkaar niet hoeft te passeren. Bij de meeste attracties waren kiosken waar je kon wachten en in de lijn stonden rood-witte strepen waarbij je alleen op wit stil mocht staan, zodat je anderhalve meter kon handhaven. Ik had het gevoel dat de meeste mensen dat deden. Er zitten natuurlijk altijd mensen tussen die dat niet doen, maar over het algemeen ging het goed.”

Wat heb je het meeste gemist de afgelopen periode?

“De bezoekjes en het koffiedrinken bij andere mensen. Even het rondrijden, even langs rijden en een praatje maken over dit en dat en hoe alles gaat. Ondanks dat we het thuis helemaal goed hebben, heb ik dat het meeste gemist.”